Wykrywanie wad wzroku

/

Wykrywanie astygmatyzmu to proces, w którym określa się ostrość wzroku w dioptriach, a właściwie jego nieostrość, po czym wykonuje się specjalne badanie komputerowe powierzchni rogówki. W czasie takiego badania spoglądamy przez specjalny okular na zaprezentowany nam obraz, zwykle jakiś domek lub gwiazdkę.

Nasza jakość widzenia w tym momencie nie ma znaczenia, ponieważ badanie polega na ocenianiu przez komputer sposobu odbijania się światła od różnych części rogówki. Komputer poda nam wynik, czyli stwierdzi ewentualną obecność astygmatyzmu i jego skalę. Typowe badanie wzroku u okulisty polega na wstępnej ocenie komputerowej naszej wady, po czym lekarz przechodzi do dobierania odpowiednich soczewek dla każdego oka osobno. Korzysta w tym celu z kasety z soczewkami, które wybiera tak długo, aż widziany przez nas obraz będzie prawidłowy.

Keratometrię, czyli badanie przeznaczone do wykrywania astygmatyzmu, wykonuje się tylko w przypadku podejrzenia występowania astygmatyzmu. Jeśli badanie potwierdzi astygmatyzm, do układu soczewek dodawane są specjalne soczewki cylindryczne. Korekcja wad wzroku za pomocą lasera Stosowanie soczewek jest oczywiście jednym sposobem na poradzenia sobie z wadą wzroku, ale bynajmniej nie sposobem jednym. Jeśli występuje poważna wada wzroku, powyżej 6 dioptrii, a do tego jest jeszcze astygmatyzm i wada łącznie utrudnia normalne funkcjonowanie pacjentowi, okulista może zasugerować jej laserową korekcję.

leczenie astygmatyzmu Naprawa jednego oka to koszt od 1.500 do 2.500 złotych. Nie jest to jednak rozwiązanie dla wszystkich, ponieważ istnieje długa lista problemów i schorzeń, które są mocnymi przeciwwskazaniami do jej wykorzystania. Jest to przede wszystkim istnienie chorób siatkówki i różnych problemów zapalnych oka, a także problemy ogólnosystemowe, jak na przykład cukrzyca. Dużym problemem jest też niestabilność wady wzroku, czyli jej pogłębianie się.

Jeśli wada się pogłębia, jej korekcja spowoduje naprawę oka w danej chwili, ale z czasem wzrok znowu zacznie być nieidealny i chociaż wada będzie mniejsza, wróci konieczność korzystania z okularów. Z tego powodu raczej nie wykonuje się korekcji u osób z oczami najbardziej plastycznymi, czyli przed 25 rokiem życia, a pozostałe przeciwwskazania zwykle eliminują osoby starsze po 65 roku życia.